DANNY VAN DE BURGT

Geboren in Uden, bouwjaar 1973. Het jaar van de oliecrisis en autoloze zondagen. Oranje had nog nooit een WK-finale gespeeld – laat staan verloren – en het bestaan van computers, internet en opmaakprogramma’s was mij als kind onbekend. Vandaar dat mijn eerste uitgebrachte boekwerken noodgedwongen bestonden uit kunstige knip-en-plakwerkjes. Van complete verslaggeving van de Tour de France tot een interactief stripverhaal, voorzien van een hoorspel. Op een cassettebandje … dat dan weer wel.

Taal bleef boeien en liet me in de jaren daarna niet meer los. Op het voortgezet onderwijs koos ik met Frans, Duits en Engels voor het ‘pretpakket’. Later zorgde ik als leraar ervoor dat zelfs de zwakste speller de ‘d’ en de ‘t’ goed wist toe te passen. Tót het moment dat ik mijn eigen collega’s begon te verbeteren. Tijd voor een carrièremove! Bij het Udens Weekblad schreef ik tien jaar lang over allerlei onderwerpen. Het gouden huwelijk van een Újes echtpaar, de schokkende belevenissen van een Afghaanse vluchteling vlak na 9/11, en alles wat daar op nieuwsgebied tussenzit.

In die periode ben ik getrouwd, twee keer verhuisd, werd ik een keer zaalvoetbalkampioen, scheurde ik ondertussen een enkelband en een kuitspier af, zag ik PSV bijna de Champions Leaguefinale halen én werd ik in één klap twee keer vader. Mijn zoontjes groeien nu op in een volledig gedigitaliseerde wereld. Cassettebandjes kennen ze niet meer, maar ze weten precies hoe mijn iPod werkt, de Tour volgen ze op onze flatscreen en woordjes leren ze op de iPad.

Maar nog altijd – nu zelfs meer dan ooit – speelt taal een belangrijke rol in mijn wereld. Zowel bij het stimuleren van taalgevoel bij mijn zoontjes, als bij het schrijven van de meest uiteenlopende teksten. En waar kan dat nou beter dan bij Roestvrij Taal?

O ja … wie ergens een cassetterecorder onder het stof heeft liggen, kan nog genieten van een antiek hoorspel. Of moet ik er toch maar even een mp3’tje van maken?

Danny van de Burgt