Ga naar het blog-overzicht

Het rondje

Ook bij Roestvrij Taal zijn we mensen van routine. Vaste gebruiken zijn een goede zaak. Zo houden we bijvoorbeeld altijd vast aan dezelfde taalregels. Je zou er namelijk voor kunnen opteren om een keer teksten volgens de Brabantse, Limburgse of zelfs Spaanse taalregels te schrijven, maar dat is doorgaans toch niet onze corebusiness.

Voorwaarts Mars
Naast vaste taalregels zijn er nog andere routines bij Roestvrij Taal. Zo nemen we elke maandag rond negen uur de opdrachten voor de komende week door, en grijpt Ben al sinds jaar en dag ergens tussen half elf en elf uur naar een – niet altijd tot het A-merk behorende – Mars. Twee uur na die Mars volgt misschien wel het meest gewaardeerde stukje routine binnen Roestvrij Taal. Het rondje.

Blokje om
Het rondje? Inderdaad. Niet zomaar een rondje, hét rondje. Als het weer het enigszins toelaat (lees: als het niet stortregent, er geen sneeuwstorm woedt en we niet in een reallifeversie van Twister belanden) lopen we tussen de middag altijd een blokje om. Een kort wandelingetje in de buitenlucht, dat je na een halve dag voor het beeldscherm zeker nodig hebt. Vroeger aan de Maasstraat hadden we verschillende routes. Door het park, door de stad, onder het bruggetje door; het kon niet op. Nu we inmiddels al bijna anderhalf jaar aan de Losplaats zitten, is de variatie verdwenen en lopen we een vast rondje. De parkeerplaats over, richting de Prior van Milstraat, voor Theater Markant langs, en via de Julianastraat, de Koopmanstraat en de Kastanjeweg weer terug.

Rond en toch scherp
Goed, het is geen Vierdaagse. Er moeten natuurlijk ook nog teksten geschreven worden. Maar het rondje is wel een goede onderbreking van het werk. Een ideale manier om de scherpte vast te houden. Af en toe is er helaas geen tijd voor. Deadlines zijn bij Roestvrij Taal immers aan de orde van de dag en soms vallen die zodanig dat het wandelingetje geslachtofferd wordt. Dan maar een extra bakje koffie. Of thee, voor de vrouwelijke collega’s.

Belevenissen
Het rondje voert ons door de striemende regen en door de snoeiharde wind. Door de stralende zon en door bergen sneeuw. Langs het visafval op de maandagmarkt. Langs de EMTÉ en de loempiakraam. Langs de accordeonspeler die altijd even vriendelijk is richting de theedrinkende collega’s. Langs onze automobielen en langs niet altijd succesvol manoeuvrerende boodschappendoeners. Het rondje brengt ons verder. Het rondje brengt ons …

… terug bij kantoor. Anders was het natuurlijk geen rondje.